بزه دیدهشناسی فمینیستی (با نگاهی به سیاست جنایی تقنینی ایران)

درباره کتاب :

بزهxadدیدگی یکی از بحثxadهای نسبتاً جدید در عرصه جرمxadشناسی و همچنین یکی از معضلات مهم و حل نشده در ساختار سیاستxad تقنینی کشورها تلقی میxadگردد. یکی از اقسام بزهxadدیدگی که تاکنون کمترین چارهxadاندیشی برای آن ارائه شده، موضوع بزهxadدیدگی جنسیتی است. جنسیت، یکی از مهمxadترین عوامل آسیبxadپذیری و بزهxadدیدهxadزایی بیشتر افراد جامعه میxadباشد که در یک وضعیت ساختاری، زنان را در جامعه نسبت به جرایمی که خصوصیت جنسیتی دارند، آسیبxadپذیرتر از مردان میxadکند. امروزه اگر قانونxadگذاران به عنصر «زنان بزهxadدیده» توجه افتراقی و حمایتی در تدوین سیاستxad تقنینی خود دارند، به خاطر نتایج تحقیقات، مطالعات و یافتهxadهای جرمxadشناختی و کنارگذاری سیاستxadهای محافظهxadکارانه نسبت به تبعیض جنسیتی است که بیشتر در نتیجه تلاشxadهای جنبشxadهای فمینیستی ایجاد شده است.
بزهxadدیدهxadشناسان فمینیسم معتقدند، جنسیت xad- که انتظارات، نگرش و رفتارهای اجتماعی مرتبط بین زنان و مردان را سازمانxadدهی میxadکند و به عنوان زنانگی و مردانگی شناخته میxadشود- مرکز تشکیل زندگی اجتماعی تلقی میxadگردد. به عبارت دیگر، جنسیت و روابط جنسیتی در رویکردهای ویژه و خاص خود، به نهادهای اجتماعی نظم میxadبخشد. به همین دلیل اگر بخواهیم هر نوع جنبهxadای از زندگی اجتماعی، همچون بزهxadدیدهxadشناسی را مطالعه کنیم، توجه به رویکردهای جنسیتی امر مهمی محسوب میxadگردد. به عنوان مثال باید پرسید که چگونه جایگاه جنسیت بر روی تعداد و نوع بزهxadدیده مؤثر است؟ آیا زنان و مردان به نسبتxadهای مختلف، بزهکار و بزهxadدیده میxadشوند؟ احتمال اینکه قربانی جرایمِ مختلف شوند، کم است یا زیاد؟ چگونه جنسیت بزهxadدیده، تصمیمات نهادهای نظام عدالت کیفری، همچون دادگاه را تحت تاثیر قرار میxadدهد؟