آینهای در غبار

درباره کتاب :

باز مهتاب است و من در کوچهxadهای باران خورده خیالم سایه به سایه به دنبالت روانم،
تو را میجویم و میدانم که در هزار توی بن بست سرنوشت
دیواری به وسعت تمام فاصلهxadهای جهان بین ماست
چرا وصل ناممکن است؟
دوباره مهتاب است و من سوار بر توسن خیال تا انتهای دشتهای بیxadافق میتازم،
تو نیستی و قاصدکxadها، بیxadخبر از تو در باد رها ماندهxadاند.
دوباره مهتاب است و من با زورق اندیشه،
هفت دریای عشق را میپویم تا بیابم مرواریدی که صدف سینهxadام را تا ابد خانه خود کرد.
وقتی تو رفتی، مهتاب پس از هزاران سال خاکستری شد.
تو رفتی و پاییز تن به تکرار کوچ بی بازگشت پرستوها سپرد.
رفتی و خورشید در اعماق کوهساران یاس مدفون شد
اینک من مانده ام و تمام قلهxadهای ابری و یخ زده بی خورشید فردا
من ماندهxadام و کودکانهِ بی باورِ قلبم که هر لحظه بهانه گریستن دارد
من مانده ام و سالxadها رنج، میxadدانم، خوب میxadدانم