نیکی ها

پس گیری نان در «شورش خیابانی»: دورنمای خیزش، اعتصاب، به سرمقصد«انقلاب» و تسلیح(هسته های مسلح مردمی قیام مسلحانه)

کمیته عمل سازمانده کارگری *– کار ما پیش گویی آینده نیست، بلکه تعیین تکلیف با این پرسش اساسی تر است: *«چه باید بکنیم که تاکنون نکرده ایم؟» این سؤالی است که جمهوری اسلامی روزانه با ده ها اتاق فکر و اندیشکده و هزاران متخصص از خود می پرسد و پاسخ به آن را مدام با بازنگری تجاربِ قدیم و جدید داخلی و جهانی اش به روز می کند. از آن سو اما به مردم یاد می دهد که حافظۀ تاریخی شان را هر بار از نو فراموش و از صفر شروع کنند. تجربۀ خیزش های سیاسی خیابانی پنج سال گذشته چه به ما گفت؟ – این تجارب به ما نشان داد که حکومت از یک الگوی سرکوب پیروی می کند: از همان اول عزمش را برای جلوگیری از شکل گیری هرگونه «تظاهرات و تجمع توده ای» جزم می کند و وارد سرکوب فوری و قهری هرگونه هسته های شکل دهندۀ اولیۀ تظاهرات می شود. با آغاز سرکوب، تجمعی که قرار بود شکل بگیرد ناگزیر به جنگ و گریز هزینه زای خیابانی و طبیعتاً به دنبال...